محاصره در شب قدر

آمریکا، ایران را تهدید به جنگ کرده. هیچ وقت احتمال درگیری اینقدر جدی نبوده. منطقه انبار باروت است. بازوان ایران یکی پس از دیگری قطع شده اند و در محاصره همه جانبه قرار داریم. از درون هم فشارها فزاینده و امیدها در حال نابودی است. حتی التهابات، احتمال انفجار داخلی را بیش از پیش تقویت می‌کند.

با مسلمانان طوری رفتار میکنند که با حیوانات هم اینگونه برخورد نمیشود. میکشند و جنایت میکنند.

در سحر روز ۱۸ ماه رمضان و در آستانه سال نو هستیم. رشته ایمانها در حال گسستن است و تنها غلبه قدرت آسمانی است که ما را نگه خواهد داشت.

شب های قدر و زمان تعیین سرنوشت پیش رویمان است. یا صاحب الزمان ادرکنا.

شب عید پرابهام

هر چه بود و نبود، شب عید شور و‌ حالی داشت. تحرک و ذوق بهار داشت. امسال سال عجیبی است. شب عید ۱۴۰۴ با صدها خبر دهشتناک روزانه سپری میشود. نه شوری است نه تحرکی و نه نشانه ای امیدبخش.

سال ۱۴۰۴ خیلی مهم است. به نظرم اتفاقات مهمی در پیش است. بوی خوبی به مشامم نمیرسد. انگار حوادث ترسناکی پیش رو است. واقعا سخت است در این اوضاع، آرامش داشتن. ایران مثل آخرالزمان شده. همه هشدارهای قبلی به واقعیت رسیده اند و به نظرم نزدیک است آن لحظه ای که منتظرش بودیم ولی خودمان را به نفهمیدن میزدیم. و مدام میگفتیم باید خوش بین بود و معجزه رخ خواهد داد. ظاهرا دیگر معجزه ای در راه نیست...