باختن همیشه بد نیست؛ وقتی در فوتبال کامپیوتری، به اختیار خود بازی را باز میکنی و اجازه گل زدن به تیمی میدهی که فرزندت کنترلش را در اختیار دارد؛ وقتی در یک کشمکش به منظور رسیدن به یک هدف بزرگتر میدان را خالی میکنی؛ وقتی میتوانی بحثی را ادامه دهی و پیروز شوی ولی به دلیل مصلحت بزرگتر، از ادامه بحث کنار میکشی و شادی طرف مقابل از برنده شدن را در چهره اش میبینی و باز لبخند میزنی؛ وقتی کنایه و تعریض میشنوی ولی برای اینکه آتش شعله ور نشود به آرامی از کنارش عبور میکنی...

در حقیقت، باختن این مدلی، پیروزی بزرگی است. نفس اماره شکسته میشود و درونت را شادی پر میکند. بچه هایت میخندند و خنده آنها بزرگترین پیروزی است.

پ.ن. 1: گاهی هم واقعاً بازی را به بچه هایم میبازم.

پ.ن. 2: گاهی هم سفت و سخت بازی کرده و میبرم تا آنها هم یاد بگیرند چگونه با شکست سر کنند.