قبلاً نوشته بودم که خوشمزگی نخود و کشمش را وقتی یافتم که بسیار گرسنه بودم و چیز دیگری هم در دسترس نداشتم. یکی از کارکردهای ماه رمضان همین است. انگار خداوند محدودیت را گذاشته تا ما حلاوت نعمتهایش را با جان و دل بچشیم مثل لذت بی نظیر نان و پنیر افطار.

این ماه سراسر عشق و لذت است. مناجات سحرش، خواب صبحش، بی حالی ظهرش، دل ضعفه عصرش، انتظار غروبش و در نهایت صدای اذانش.

خدایا! قدردان این نعمت های تو هستیم. سلامتی و قدرتش را ارزانی ده تا باز هم از خوان کرمت بهره مند شویم.