تجربه سازمانی و تاریخی: مخالفت مسئولین پیشین با فعلی، در اکثریت قریب به اتفاق مواقع، دور بودن خودشان از قدرت است. به گونه‌ای که اگر خودشان در راس بودند، برای همه انتقادات دلیل داشتند. 

استنباط و مطالعه تاریخی: اگر یک سیستم از یک مخالف و فعال سیاسی و حقوق بشر تقدیر کند و به جای برخورد، او را به مسئولیتی بگمارد، او هم کم کم به اصطلاح رام خواهد شد. دیده شدن، هدف واقعی خیلی هاست. 

نتیجه: این دعواهای سیاسی و تاریخی، این جنگ ها، این درگیری ها و تلف شدن ها... تا چه حد واقعی بوده و هست؟ اگر خودخواهی های تعدادی از انسان ها نبود، آیا این همه مرگ و میر و آوارگی وجود داشت؟ چه تعدادی از آن مخالف ها، واقعاً دنبال "آرمان" بوده و هستند؟