زحمت بی ثمر
در دوره کارشناسی در دانشگاه صنعتی اصفهان، یک ترم برای انتخاب واحد چندین و چند بار در تعطیلات بین ترم رفتم دانشگاه تا برنامهریزی خوبی برای ترم بعدی انجام دهم (یادم نیست چرا باید حضوری میرفتم. فکر کنم اول دروس ترم آینده را پشت شیشه آموزش دانشکده مربوطه اعلام میکردند). چند برنامه خوب برای خودم با یک جدول دقیق درست کرده بودم. روز انتخاب واحد، اما، وقتی نوبتم شد دیدم که فراموش کردهام نام کاربری و رمز عبور را از خانه بیاورم. در هر حال، رفتم به آموزش و آنها همکاری نکردند... زمان انتخاب واحدم گذشته بود... راههای مختلفی را امتحان کردم و نشد. در نهایت، یک تاکسی تلفنی گرفتم، از دانشگاه رفتم خانه و کاغذ مربوطه را با خود آوردم (فقط هم از داخل دانشگاه میتوانستیم انتحاب واحد کنیم). پشت سیستم که رسیدم، همه گروه های مورد نظرم پر بودند و تعداد زیادی هم رزرو داشتند. قهراً، هر گروهی که باقی مانده بود را برداشتم. برنامه ترمم هم بسیار نامتناسب و بد شد به گونه ای که دو روز هفته باید از ظهر تا عصر میماندم تا کلاسم شروع شود و آنگاه شبها به خانه میرسیدم. همیشه پیش خودم میگفتم آنهایی که در تعطیلات بین ترم در خانه بودند جلوتر از من افتادند...البته بچه بودم و این چیزها برایم مهم بود.
حالا، اما، باز به یاد آن خاطره افتادم. خیلی وقتها زحمت میکشم و معادلش دریافت نمیکنم. معلوم است هنوز بچه ام...