این وبلاگ، مشتری خاصی ندارد، یا حداقل من نمی دانم. اما دوست داشتنی است، صمیمی است، یکرنگ و بی شیله پیله. حیاط خلوت دل نوشته هاست و جایی برای تخلیه انرژی منفی. شاید در آینده بچه هایم بخوانند و ببینند که پدرشان احساساتی داشت و البته ناگفته هایی بلندتر از آنچه نوشته است. چه خوب است اینجا هست و چه خوب که خدا نوشتن را آفرید.