آنچه از ۹۸ تا ۱۴۰۴ در ایران اتفاق افتاده، شامل ناامنی اجتماعی، تضعیف قدرت مرکزی، تورم گسترده، شکاف اجتماعی، فروپاشی خانواده ها، تخریب محیط زیست، قطع شدن بازوان قدرت منطقه ای و اکنون درگیری در جنگ مستقیم با غرب، همگی نشانگر سقوط قریب الوقوع است. اما ...

اما غرب هم در مخمصه است وگرنه قدرت نرم خود را فدای بقای چکیده ی خود در سرزمین‌های اشغالی نمی‌کرد.

برای دو سویه ماجرا منازعه مرگ و زندگی درگرفته و تا وقتی نفس می‌کشیم فرصت باقی است. و تا خدا هست امید باقی است. و تا خون در بدن داریم می‌توانیم کاری کنیم.

و به شرط این که کاری کنیم. بلکه بتوانیم خدا را به ظهور خلیفه اش راضی کنیم.