اولین نشانه های شورش را نشان دادم. در محفلی که همیشه سکوت کرده بودم و نظاره. خیلی خوب عمل نکردم اما برای شروع نمی‌توانم از خودم ناراضی باشم. همین که جرئت به خرج دادم عالی بود. امیدم به خداست و البته در این مبارزه نباید بی انصافی و گناه کنم. بلکه باید جلوی بی انصافی بایستم. خودسانسوری و محافظه کاری دیگر بس است. حداقل الان به این نتیجه رسیده ام.