اصولگرایان یا به عنوان دولت در قدرت هستند یا اگر در دولت نباشند، در نهادهای موازی و حاکمیتی دیگر مشغول.

اصلاح‌طلبان یا دولت را در اختیار دارند - که در این حال می‌گویند کار خیلی سخت است و چرا بقیه نهادها در اختیار ما نیست. و اگر در دولت نباشند می‌گویند کار دست کاردان نیست.

و باز این چرخه ادامه می‌یابد ...

در این بین، اصلاح‌طلبان همیشه یا پیروزند یا طلبکار؛ چه در قدرت باشند چه نباشند. و من هیچ‌گاه به آنها رأی نداده ام. هرچند، رقیبانشان هم چیزی در چنته ندارند اما لااقل حکومت را گردن می‌گیرند و در زمان بحران‌ها رنگ عوض نمی‌کنند یا کمتر عوض می‌کنند. و این کافی است تا صداقتشان برایم باورپذیرتر باشد.

احتمالا اصلاح‌طلبان فکر می‌کنند نباید همه تخم‌مرغهایشان را در سبد نظام بچینند. آنها حتی احکام دین را هم بنا بر جو عمومی ذبح می‌کنند و نشان داده اند که هیچ بعید نیست خواست مردم را بر فرمان خدا رجحان دهند.

این تحليلی است که در ۴۱ سالگی از دسته‌بندی‌های سیاسی دارم و خیلی سال است که این برداشت تغییری نکرده است.