اختلافات انقلاب ۵۷ با کودتای اسرائیلی دی ۱۴۰۴ آنقدر زیاد است که اصلا مقایسه را غیرممکن می‌سازد. همین بس که اولی در جهت کوتاه کردن دست بیگانه از کشور بود و دومی در راستای بازکردن دوباره‌ پای اجنبی از طریق بمباران (!) به میهن. ضمن اینکه در اولی تلاش‌ها برای جذب مردم و نیروهای نظامی بود در حالی که شیوه‌نامه دومی، حواله کردن فحش‌های رکیک به حافظان امنیت و نهايتا سربریدن و آتش زدن و مثله کردن آنها.

اما یک شباهت هم وجود دارد؛ می‌گویند اگر ما جوزده ایم، انقلابیون ۵۷ هم جوزده بودند. تا حدی درست می‌گویند. ولی ای کاش همه جوزدگیها در راستای معنویت و نور باشد نه در جهت نفرت و خشم.

این شب‌ها، به ازای هیجانی شدن عده‌ای، کفتارها پشت در نشسته‌اند تا حمله کنند. البته اینها می‌گویند ما برای ایجاد شرایط بهتر وطن‌فروشی می‌کنیم، چون شرایط اقتصادی بد است. اما یک سؤال؛ مگر در شرایط مساعد هم کسی وطن را به فروش می‌گذارد و التماس تهاجم به آن از طریق شیطان را می‌پذیرد؟ اگر وضعیت خوب بود که همه وطن‌دوست می‌شدند. تفاوت آدم‌ها در شرایط سخت مشخص می‌شود.