نجابت به ادعا نیست بلکه به عمل است. نجابت نجیب از صحبت کردنش، نگاه کردنش، خندیدنش، گریه کردنش، حتی فریاد کشیدنش مشخص میشود. تفاوت بین نجیب و نانجیب در شرایط سخت و در شکست ها هویدا میشود. نانجیب در موقع شکست ریسمان میبافد و نجیب خدا را شکر میگوید. نانجیب جرزنی میکند و نجیب راضی میشود. نانجیب آتش به پا میکند و نجیب روی آتش آب سرد میریزد. نانجیب از همه طلبکار است و نجیب با همه مهربان. نانجیب صبر نمیکند و نجیب صبر میکند.