چند وقت پیش رمان "طاعون" اثر آلبر کامو را میخواندم. الان با شنیدن خبرهای ویروس "کرونا" به یاد آن رمان می افتم. برخی تسلیم میشوند، برخی منفعلانه مقاومت میکنند، برخی فعالانه به جنگش میروند...

اما ویروس خطرناکتر که این روزها به سرعت در حال همه گیر شدن است، ویروس "کار زشت" یا "بی اخلاقی است". به سرعت پخش میشود و به نظرم مسری بودنش بسیار جدی و خطرناک است. تفاوت عمده اش با ویروسهای دیگر این است که از طریق فضای مجازی هم منتشر میشود. برای انتشار نه نیاز به دست دادن دارد، نه روبوسی، نه در یک مکان بودن. چه بسا اینها از انتشارش میکاهد!

در مقابل این ویروس خطرناک در حد خودم و در محیط کاری فعالانه در حال مبارزه ام. انواع تهمتها و توهینها را به جان میخرم اما ایستادگی میکنم؛ حتی اگر از پا در بیایم. می ایستم تا فرزندانم به این مقاومت افتخار کنند. می ایستم تا در سالیان آینده به خودم افتخار کنم. حتی در محیط منزل زمانی که فرزندانم ناخواسته این ویروس را از مدرسه یا سایر محیط ها منتقل میکنند سعی میکنم همانجا و بدون فوت وقت محیط را ضد عفونی کنم.