چند روز پیش در روزهای قرنطینه و دورکاری، از پنجره اتاق، پسر جوانی را دیدم که از درون سطل های زباله، مواد بازیافت شدنی را جمع کرده بود و کیسه اش را به دوش میکشید.

از اول هم زندگی او و امثال او حقیقی بود و زندگی همه ما از همان اول هم مجازی. برای او کرونا گرفتن مسئله ای نیست چون اگر یک روز هم کار نکند و مزدش را نگیرد از گرسنگی تلف خواهد شد.